City Orphanage
Door: els
Blijf op de hoogte en volg elsenrenee
11 December 2013 | Vietnam, Can Tho
Hallo allemaal,
weer even een update vanuit Can Tho.
gister voor het eerst weer naar het weeshuis geweest, de verzorgsters herkende me allemaal. Die dachten natuurlijk oh Boeddha daar is dat mens uit Holland weer!
Er waren kinderen die me herkende en bij de mannengroep was er een jongen die begon te gillen van blijdschap dat ie mijn stem herkende. Hou het dan maar eens droog! De oudere jostie kwam op me af rennen en vloog me om de nek, heel leuk allemaal.
Voor de baby met HIV had ik via Duy [een Vietnamees uit Nederland waar ik contact mee heb] informatie mee hoe zo'n kind te verzorgen, met duidelijke tekst in het Vietnamees. Bovendien had ik bij de farmacia latex handschoenen gekocht, waar ze heel blij mee waren. Dank je wel Duy voor je hulp met de vertaling!!.
Het betreffende baby'tje is bovendien ook nog een jostie dus dat kind heeft echt geen toekomst in Vietnam.
De informatie werd aandachtig bestudeerd, er was toevallig iemand die behoorlijk Engels sprak [voor Vietnames begrippen} die heeft het uitgelegd aan de mensen die er werken. Uitgelegd dat het op het bureautje moet blijven liggen zodat iedereen erin kan kijken.
Er waren een aantal baby's die heel levendig waren toen we weggingen in augustus maar nu bijna geen speelgoed meer aanpakte enz. Heel passief zijn ze geworden.
Het baby'tje waar Renee mee op de foto stond met dat zwarte haar is weg, waarschijnlijk geadopteerd.
Bij de kleuters gister de boel weer ouderwets op de kop gezet, een grote puinhoop gemaakt. Wat een lol hadden ze weer. [wij ook!]
Bij de vrouwengroep liggen er een paar die heel zwak zijn, allemaal longproblemen.
Afgelopen zomer heb ik met Phuong [onze contactpersoon] gesproken waarom of de gehandicapte kinderen/mannen/vrouwen geen fysio krijgen.
Of er geen opleiding was die dan studenten kon sturen.
Wat blijkt nu: er is een ruimte naast de keuken ingericht als fysio ruimte.
Het is heel basic maar het begin is, dat maakt een mens blij als je dat ziet.
Er wordt fysio gegeven door twee jongen meiden, die halen de gehandicapten op met een rolstoel, geweldig gewoon!
Het gaat langzaam maar er zijn toch weer kleine veranderingen te zien.
Het voelt of ik niet weg ben geweest, veel mensen herkennen je en je doet gewoon je ding en het wordt geaccepteerd [behalve van de bitch!]
Ben gewoon blij dat ik hier weer een periode kan zijn.
De bedjes voor de gehandicapte vrouwen zijn onderweg en net weer op de fiets Can Tho ingeweest voor een lading nieuw speelgoed.
Volgende week willen we gaan zwemmen met een groep kleuters en er moeten nog nieuwe flip flops gekocht worden.
Er is nog veel te doen voor ik weer wegga.
Met een aantal kinderen van de City gaam we meet een mini busje naar het plaatselijke ziekenhuis voor een check up en Phuong heeft gevraagd of ik mee wil, ja natuurlijk! Lijkt met reuze interessant.
Tot de volgende up date, groeten en een dikke zoen voor iedereen vanuit een warm Can Tho!!
Els
weer even een update vanuit Can Tho.
gister voor het eerst weer naar het weeshuis geweest, de verzorgsters herkende me allemaal. Die dachten natuurlijk oh Boeddha daar is dat mens uit Holland weer!
Er waren kinderen die me herkende en bij de mannengroep was er een jongen die begon te gillen van blijdschap dat ie mijn stem herkende. Hou het dan maar eens droog! De oudere jostie kwam op me af rennen en vloog me om de nek, heel leuk allemaal.
Voor de baby met HIV had ik via Duy [een Vietnamees uit Nederland waar ik contact mee heb] informatie mee hoe zo'n kind te verzorgen, met duidelijke tekst in het Vietnamees. Bovendien had ik bij de farmacia latex handschoenen gekocht, waar ze heel blij mee waren. Dank je wel Duy voor je hulp met de vertaling!!.
Het betreffende baby'tje is bovendien ook nog een jostie dus dat kind heeft echt geen toekomst in Vietnam.
De informatie werd aandachtig bestudeerd, er was toevallig iemand die behoorlijk Engels sprak [voor Vietnames begrippen} die heeft het uitgelegd aan de mensen die er werken. Uitgelegd dat het op het bureautje moet blijven liggen zodat iedereen erin kan kijken.
Er waren een aantal baby's die heel levendig waren toen we weggingen in augustus maar nu bijna geen speelgoed meer aanpakte enz. Heel passief zijn ze geworden.
Het baby'tje waar Renee mee op de foto stond met dat zwarte haar is weg, waarschijnlijk geadopteerd.
Bij de kleuters gister de boel weer ouderwets op de kop gezet, een grote puinhoop gemaakt. Wat een lol hadden ze weer. [wij ook!]
Bij de vrouwengroep liggen er een paar die heel zwak zijn, allemaal longproblemen.
Afgelopen zomer heb ik met Phuong [onze contactpersoon] gesproken waarom of de gehandicapte kinderen/mannen/vrouwen geen fysio krijgen.
Of er geen opleiding was die dan studenten kon sturen.
Wat blijkt nu: er is een ruimte naast de keuken ingericht als fysio ruimte.
Het is heel basic maar het begin is, dat maakt een mens blij als je dat ziet.
Er wordt fysio gegeven door twee jongen meiden, die halen de gehandicapten op met een rolstoel, geweldig gewoon!
Het gaat langzaam maar er zijn toch weer kleine veranderingen te zien.
Het voelt of ik niet weg ben geweest, veel mensen herkennen je en je doet gewoon je ding en het wordt geaccepteerd [behalve van de bitch!]
Ben gewoon blij dat ik hier weer een periode kan zijn.
De bedjes voor de gehandicapte vrouwen zijn onderweg en net weer op de fiets Can Tho ingeweest voor een lading nieuw speelgoed.
Volgende week willen we gaan zwemmen met een groep kleuters en er moeten nog nieuwe flip flops gekocht worden.
Er is nog veel te doen voor ik weer wegga.
Met een aantal kinderen van de City gaam we meet een mini busje naar het plaatselijke ziekenhuis voor een check up en Phuong heeft gevraagd of ik mee wil, ja natuurlijk! Lijkt met reuze interessant.
Tot de volgende up date, groeten en een dikke zoen voor iedereen vanuit een warm Can Tho!!
Els
-
11 December 2013 - 06:35
Margreet:
Els, als ik dit lees, houd ik het ook niet droog! Wat fijn dat er toch dingen opgepikt zijn en er zaken van de grond komen. Dat ze je nog herkennen, nou dat zegt genoeg!
Fijne tijd en tot de volgende update.
Liefs, Margreet -
11 December 2013 - 06:39
Trix:
Hoi zus,
Je bent weer goed bezig zo te lezen. Mooi dat er nu iets gedaan wordt in de vorm van fysio, her is een begin. Wat leuk dat kinderen jou herkennen you bring joy in their lives......!!! Je weet als kind noit waar je wiegje komt te staan. Hang on there....! Ben trots op je.
Liefs zus. -
11 December 2013 - 09:00
Hilde:
He Els,
Dan kan je het inderdaad niet droog houden denk ik!! Wat een super moet dat zijn geweest om zo begroet te worden!
En wat fijn om te merken dat er dingen gebeurd zijn in de tijd dat je weg was! Super dat er nu iets gedaan wordt met fysio!
Hou je taai daar en succes met alles!!!
Liefs Hilde -
11 December 2013 - 10:23
Trude:
Geweldig, geweldig en nog eens geweldig. Meidje wat heerlijk voor jou en de kinders.Gr. Trude. -
11 December 2013 - 11:02
Kind:
mam, wat geweldig allemaal! Zo blij om te horen hoe het daar nu gaat! Was zo benieuwd!
En ik ben zo ongelooflijk trots op je! Coole moeder.
Liefs en geniet!
P.s. net tentamen gehad, ging heel goed! Blij toe!
Nu verder leren voor mondeling vanavond. Hopelijk gaat die net zo goed :) -
11 December 2013 - 16:09
Ivo:
Els,
Ik heb je ook al gemaild. Super om via jouw weer wat updates te lezen uit Vietnam! Zowel de positieve als (helaas) negatieve berichten raken mij nog steeds. Hou je taai daar, keep up the good work!
Groet, Ivo. -
11 December 2013 - 17:07
Marcia:
Hey Els,
Wat leuk om de verhalen weer te kunnen lezen, vooral van het stuk over de fysio's word ik blij!!:) Denk inderdaad dat er op dat gebied wel wat winst voor die kindjes te behalen is, top!
Zet hem op daar en enjoy!
X Marcia -
11 December 2013 - 20:47
Griet:
Hoi Els wat fijn weer nieuws uit Vietnam te krijgen, het laat me toch niet los, zeker nu jij er weer bent.
Jij doet daar super werk en je bent ondertussen een vriendin om trots op te zijn.
Hou je taai en geniet er maar van.
Liefs -
07 Januari 2015 - 12:23
Laurie:
Dag Els,
Wat een leuke reisverhalen! Ik ben momenteel research aan het doen naar gehandicaptencentra in Vietnam. Ik ben al een paar keer de naam "city orphanage" tegengekomen, maar ik vind niet voldoende informatie. Aangezien jij er zelf geweest bent, kan je mij misschien helpen? Ik ben op zoek naar wat globale uitleg, fotootjes,... Werken er bijvoorbeeld veel vrijwilligers?
Alvast bedankt!
Laurie -
07 Januari 2015 - 13:02
Els:
Dag Laurie,
wat een verrassing nog een reactie op de site! ik heb geen mailadres van je en kan geen contact opnemen met je zo
groet Els -
07 Januari 2015 - 14:49
Els:
Laurie, je kan je ook aanmelden voor de mailinglijst, staat aan de linkerkant onder het kopje blijf op de hoogte.
dan zie ik alleen je mailadres en kan ik contact opnemen met je. ik heb veel informatie voor je!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
