1e week
Door: Els
Blijf op de hoogte en volg elsenrenee
26 November 2016 | Vietnam, Can Tho
Hallo allemaal,
Jongens, de eerste week zit er al weer op, wat gaat het snel.
Afgelopen week naar het hospitaaltje geweest om in de keuken te werken.
Er staat een nieuw gebouw met 4 verdiepingen, dat is het nieuwe stuk.
Van het oude ziekenhuis wordt nog n gedeelte gebruikt.
Natuurlijk ff gekeken in het nieuwe gedeelte. Op de 1e verdieping hing een bordje met gynaecologie maar alles lag door elkaar heen. Kamers met mannen er tussen, er lag zelfs een kind van 3 jaar. Bijzonder toch.
Er bivakkeert meer familie dan patiënten. Op de 2e verdieping hangt n bordje met Pediatric maar ook hier alles door elkaar heen. Niemand spreek Engels zelfs de 2 artsen niet die ik aansprak.
In de "keuken" is niets veranderd. Geholpen met hakken en snijden. Dat gebeurd met grote vlijmscherpe grote messen. Mijn mes schoot natuurlijk weer uit dwars over de vingers. Ben ook zo'n keukenprinses!
Enorme bak gehakt en gesneden, kan zo solliciteren bij de firma Hak als 1e groentesnijder. Misschien nog n carriere switch op mijn leeftijd?
De rolstoelen die ik gekocht heb in HMC zijn ook gearriveerd en hebben we naar de City gereden. Wat een bekijks op straat heb je dan.
De directeur himzelf kwam helemaal kijken en ik moest een bedankbrief in ontvangst nemen. Helaas mensen, heb geen vertaling erbij gekregen.
Vanmorgen eerst met Gi een Pepsi gehaald buiten de poort, totaal geen problemen. Kon zo weg lopen, niemand hield me tegen.
Hij genoot er weer zichtbaar van.
Vanmiddag crosscountry naar het weeshuis Tien An gereden voor wat Engelse les. Bijna weer een kip tussen de spaken, het is uitkijken.
Er zitten zulke gaten in de weg, als je nog geen hernia heb, krijg je er spontaan wel een hier. Gelukkig was het droog want als er dan ook nog water in die gaten staat, zit de bagger tot acher je oren.
Gister naar de oppermonnik geweest met de 2 andere vrijwilligster en het Gouda kaasje gegeven. Hij was zo blij die man. De vrijwilligsters kregen een prive rondleiding door de pagoda.
Morgen met Phuong naar een ceremonie van een (vrouwelijke) monnik, die is overleden nadat zij een klamboe van de kinderen naar beneden wilde doen. Er liep een elektrische draad langs en die greep ze vast. Het is morgen 100 dgn. geleden en dan wordt er weer een ceremonie gehouden. Ben erg benieuwd maar wat gaaf om dit mee te maken. Dat heb je niet bij Fox reizen!
In de pagoda waar deze monnik verbleef heb ik tot vorig jaar met de kinderen gespeeld, baby's verzorgd en Engelse les gegeven.
Daarna zijn we vrij t/m maandag, dat is hier het weekend.
Denk dat het maandag weleens een massage kan gaan worden!
Tot de volgende update,
Lieve groet uit Can Tho
Els
Jongens, de eerste week zit er al weer op, wat gaat het snel.
Afgelopen week naar het hospitaaltje geweest om in de keuken te werken.
Er staat een nieuw gebouw met 4 verdiepingen, dat is het nieuwe stuk.
Van het oude ziekenhuis wordt nog n gedeelte gebruikt.
Natuurlijk ff gekeken in het nieuwe gedeelte. Op de 1e verdieping hing een bordje met gynaecologie maar alles lag door elkaar heen. Kamers met mannen er tussen, er lag zelfs een kind van 3 jaar. Bijzonder toch.
Er bivakkeert meer familie dan patiënten. Op de 2e verdieping hangt n bordje met Pediatric maar ook hier alles door elkaar heen. Niemand spreek Engels zelfs de 2 artsen niet die ik aansprak.
In de "keuken" is niets veranderd. Geholpen met hakken en snijden. Dat gebeurd met grote vlijmscherpe grote messen. Mijn mes schoot natuurlijk weer uit dwars over de vingers. Ben ook zo'n keukenprinses!
Enorme bak gehakt en gesneden, kan zo solliciteren bij de firma Hak als 1e groentesnijder. Misschien nog n carriere switch op mijn leeftijd?
De rolstoelen die ik gekocht heb in HMC zijn ook gearriveerd en hebben we naar de City gereden. Wat een bekijks op straat heb je dan.
De directeur himzelf kwam helemaal kijken en ik moest een bedankbrief in ontvangst nemen. Helaas mensen, heb geen vertaling erbij gekregen.
Vanmorgen eerst met Gi een Pepsi gehaald buiten de poort, totaal geen problemen. Kon zo weg lopen, niemand hield me tegen.
Hij genoot er weer zichtbaar van.
Vanmiddag crosscountry naar het weeshuis Tien An gereden voor wat Engelse les. Bijna weer een kip tussen de spaken, het is uitkijken.
Er zitten zulke gaten in de weg, als je nog geen hernia heb, krijg je er spontaan wel een hier. Gelukkig was het droog want als er dan ook nog water in die gaten staat, zit de bagger tot acher je oren.
Gister naar de oppermonnik geweest met de 2 andere vrijwilligster en het Gouda kaasje gegeven. Hij was zo blij die man. De vrijwilligsters kregen een prive rondleiding door de pagoda.
Morgen met Phuong naar een ceremonie van een (vrouwelijke) monnik, die is overleden nadat zij een klamboe van de kinderen naar beneden wilde doen. Er liep een elektrische draad langs en die greep ze vast. Het is morgen 100 dgn. geleden en dan wordt er weer een ceremonie gehouden. Ben erg benieuwd maar wat gaaf om dit mee te maken. Dat heb je niet bij Fox reizen!
In de pagoda waar deze monnik verbleef heb ik tot vorig jaar met de kinderen gespeeld, baby's verzorgd en Engelse les gegeven.
Daarna zijn we vrij t/m maandag, dat is hier het weekend.
Denk dat het maandag weleens een massage kan gaan worden!
Tot de volgende update,
Lieve groet uit Can Tho
Els
-
26 November 2016 - 10:54
Astrid:
Zo Els jij hebt al weer heel wat meegemaakt. Kijk maar goed uit met zulke gevaarlijke draden. Hoe is het toch mogelijk. Je geniet in ieder geval weer met volle teugen. Wat heerlijk om weer zoveel blije mensen te zien en om je heen te hebben. Het geeft je weer nieuwe energie. -
26 November 2016 - 13:40
Trix:
Hallo zus, hoe is het mogelijk dat ij weer in je vinger moet snijden. Drolgennetje...?
Wat erg dat het kindje met het waterhoofd nog leeft, verschrikkelijk.
Een week is inderdaad zo om, voordat je het weet staat Renee op de stoep..!
goed bezig, en geniet ook..!!
gr.zus
-
26 November 2016 - 19:43
Trude:
Hey meis, wat geniet ik toch altijd weer van je verhalen! En een super foto van de kaas oppermonnik!
Lekker trouwens zo'n ziekenhuis, wij lopen hier al steen en been te klagen over (voorheen) MCA, maar het kan dus echt stukken minder :-). Ieder geval ben jij wel weer echt op je plek!
Liefs, Trude. -
28 November 2016 - 10:43
Rianne Collega :
Hoi Els,
Wat maak je een dingen mee! Wat een ervaringen allemaal!
Ik kijk uit naar je volgende verhaal!
Groetjes,
Rianne
-
28 November 2016 - 12:01
Karin:
En alweer een week om. Prachtig om je verhalen te lezen.
Groetjes
Karin -
28 November 2016 - 23:54
Joke:
Hoi Els,
Bijzonder om dit allemaal mee te maken, voor ons mooi om te lezen, hoe jij dit allemaal doet!!
Petje af!!
gr Joke -
01 December 2016 - 08:44
Renée:
Ha mam!
Wat een avonturen! en die mes in je vinger...what's new. Gelukkig was je al in het ziekenhuis haha.
Als ik nog meer kaas moet meenemen hoor ik het wel.
Ben benieuwd naar de nieuwe rolstoelen! Die kan ik over 10 dagen al zelf zien. Zin in!
liefs,
kind
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
