Back in Holland
Door: els
Blijf op de hoogte en volg elsenrenee
05 Januari 2014 | Vietnam, Can Tho
Hallo allemaal,
inmiddels weer terug in Nederland en zelfs alweer gewerkt. De terugreis verliep uitermate voorspoedig. Wat een megavliegtuig is dat die Airbus 380, je weet niet wat je ziet. Het boarden begon al een uur van tevoren want ja, voor je al die mensen [550!] erin hebt zitten!
Het afscheid van de kinderen en gehandicapten was weer moeilijk, je laat ze weer achter en in je hart zou je ze allemaal wel mee willen nemen. Vooral het Hiv baby'tje omdat je weet dat die helemaal geen kans maakt.
Alles is goed verlopen, ik vind het nog steeds onvoorstelbaar dat ik zo mijn eigen gang heb kunnen gaan. Zelfs met gehandicapte jongens 2x de poort uit geweest om even een Pepsie met ze kunnen kopen. Ook naar het ziekenhuis voor de check up van de kinderen werd ik meegevraagd.
Het blijft moeilijk om uit te leggen hoe het daar is als je er niet geweest bent. Het is zo'n andere wereld, zo schrijnend vaak.
De inwoners van Can Tho weten wel dat er een weeshuis is maar waar, dat is niet bekend. Er wordt ook niet over gesproken men schaamt zich voor gehandicapte mensen. Het feit dat ik met een rolstoel over straat loop, baart al opzien en helemaal als er ook nog een gehandicapte in zit.
Er wordt gestopt en men staart je echt gewoon aan.
De foto van het zieke meisje wat ik op de site heb geplaatst heeft veel reactie's opgeroepen. Dit soort dingen gebeurd daar nu eenmaal, het is zoals het is niet meer en niet minder. Meestal ben ik voorzichtig met dit soort foto's want ik wil er absoluut geen aapjes van maken. Toch heb ik het deze keer wel gedaan om te laten zien dat dit "gewoon" is daar.
Na een paar dagen ging de sonde eruit bij het meisje en werd er weer met een lepel eten gegeven. Uit bed halen gebeurde d.m.v. optillen aan een been en een arm. Je staat erbij, kijkt ernaar en voelt je machteloos.
Met het sponsorgeld hebben we weer veel kunnen doen:
4 grote bedden met matras
4 tafeltjes en 10 stoeltjes [v.d. kleuters]
kleren
schoenen
matrassen voor 2 gehandicapte kinderen
nieuw bedje voor een gehandicapte [ledikant]
matten voor op grond zodat ze niet op de tegels hoeven te liggen
kussens
2 rolstoelen met werkblad
latex handschoenen, medicijnen, steriele oogzalf
spuugdoekjes
tandenborstels
kerstmutsen
De muren bij de baby's worden nog opnieuw behandeld, die zitten dik onder de schimmel. Dat zal de contactpersoon Phuong nog regelen voor mij.
IEDEREEN WEER HEEL ERG BEDANKT VOOR DE SPONSORING!!
Tevens bedankt voor de reactie's op de site, het is leuk om iets te horen als je aan de andere kant van de wereld zit.
Voor dit jaar heb ik nog geen zicht op wanneer ik weer kan gaan. In ieder geval heb ik vernomen dat het vrijwilligershuis van nu tot en met mei vol zit. Da is hoopvol en fijn voor alle projecten daar.
Wordt vervolgd misschien dit jaar...................
groeten Els
inmiddels weer terug in Nederland en zelfs alweer gewerkt. De terugreis verliep uitermate voorspoedig. Wat een megavliegtuig is dat die Airbus 380, je weet niet wat je ziet. Het boarden begon al een uur van tevoren want ja, voor je al die mensen [550!] erin hebt zitten!
Het afscheid van de kinderen en gehandicapten was weer moeilijk, je laat ze weer achter en in je hart zou je ze allemaal wel mee willen nemen. Vooral het Hiv baby'tje omdat je weet dat die helemaal geen kans maakt.
Alles is goed verlopen, ik vind het nog steeds onvoorstelbaar dat ik zo mijn eigen gang heb kunnen gaan. Zelfs met gehandicapte jongens 2x de poort uit geweest om even een Pepsie met ze kunnen kopen. Ook naar het ziekenhuis voor de check up van de kinderen werd ik meegevraagd.
Het blijft moeilijk om uit te leggen hoe het daar is als je er niet geweest bent. Het is zo'n andere wereld, zo schrijnend vaak.
De inwoners van Can Tho weten wel dat er een weeshuis is maar waar, dat is niet bekend. Er wordt ook niet over gesproken men schaamt zich voor gehandicapte mensen. Het feit dat ik met een rolstoel over straat loop, baart al opzien en helemaal als er ook nog een gehandicapte in zit.
Er wordt gestopt en men staart je echt gewoon aan.
De foto van het zieke meisje wat ik op de site heb geplaatst heeft veel reactie's opgeroepen. Dit soort dingen gebeurd daar nu eenmaal, het is zoals het is niet meer en niet minder. Meestal ben ik voorzichtig met dit soort foto's want ik wil er absoluut geen aapjes van maken. Toch heb ik het deze keer wel gedaan om te laten zien dat dit "gewoon" is daar.
Na een paar dagen ging de sonde eruit bij het meisje en werd er weer met een lepel eten gegeven. Uit bed halen gebeurde d.m.v. optillen aan een been en een arm. Je staat erbij, kijkt ernaar en voelt je machteloos.
Met het sponsorgeld hebben we weer veel kunnen doen:
4 grote bedden met matras
4 tafeltjes en 10 stoeltjes [v.d. kleuters]
kleren
schoenen
matrassen voor 2 gehandicapte kinderen
nieuw bedje voor een gehandicapte [ledikant]
matten voor op grond zodat ze niet op de tegels hoeven te liggen
kussens
2 rolstoelen met werkblad
latex handschoenen, medicijnen, steriele oogzalf
spuugdoekjes
tandenborstels
kerstmutsen
De muren bij de baby's worden nog opnieuw behandeld, die zitten dik onder de schimmel. Dat zal de contactpersoon Phuong nog regelen voor mij.
IEDEREEN WEER HEEL ERG BEDANKT VOOR DE SPONSORING!!
Tevens bedankt voor de reactie's op de site, het is leuk om iets te horen als je aan de andere kant van de wereld zit.
Voor dit jaar heb ik nog geen zicht op wanneer ik weer kan gaan. In ieder geval heb ik vernomen dat het vrijwilligershuis van nu tot en met mei vol zit. Da is hoopvol en fijn voor alle projecten daar.
Wordt vervolgd misschien dit jaar...................
groeten Els
-
05 Januari 2014 - 12:51
Trix:
goed gedaan zus....!!! Dit zal vast niet de laatste keer zijn dat je hier naar toe gaat. Volgens mij ligt je hart daar.
liefs zus. -
05 Januari 2014 - 20:24
Duy:
Hi Els,
Wat fijn dat we vanuit hier jou verhalen kunnen volgen. Die kinderen zullen je wel heel erg missen.
We mailen elkaar nog.
Duy -
06 Januari 2014 - 10:55
Hilde:
Super zeg! en het is heel leuk om jou verhalen zo te kunnen volgen!Super dat jij gewoon de straat opgaat met die kids! En dat vliegtuig, wat een gevaarte zeg!!!
Ik heb inderdaad zo'n vermoeden dat je er snel weer naar toe zal gaan...
Groetjes Hilde -
07 Januari 2014 - 17:31
Marije:
Hoi Els,
Wat geweldig wat je allemaal voor elkaar hebt gekregen daar, ik kon me oren(ogen) bijna niet geloven toen ik het telkens las!! Ik ben super trots op je en ik ben blij om te horen dat er lichte verbeteringen zijn.
Welkom terug in Nederland en we mailen!
Groetjes van Marije -
20 Januari 2014 - 23:09
Joke Ligthart:
Els,
Wat doe je dit geweldig, mooi om te lezen.
Groetjes Joke -
17 Februari 2014 - 15:40
Anja Telleman:
Nou jij mag van mij spullen mee hoor.
Geweldig al wat hebt bereikt in een korte tijd!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
